Oddychanie buzią
Jeśli dziecko oddycha buzią, chrapie albo często ma infekcje, przyczyną może być niedrożność nosa, przerost migdałków albo utrwalony nieprawidłowy tor oddechowy.
Sygnały ostrzegawcze
Wady wymowy, oddychanie buzią i wady zgryzu u dzieci: kiedy do logopedy?
Wady wymowy u dzieci często są pierwszym objawem zauważanym przez rodziców. Warto jednak wcześniej przyjrzeć się także temu, jak dziecko oddycha, je, połyka, układa język, czy chrapie i czy rozwój zgryzu przebiega prawidłowo.
Profilaktyka
Nie wszystko widać od razu w mowie.
Leczenie ortodontyczne u dzieci najczęściej rozpoczyna się około 6-7 roku życia, ale symptomy ryzyka mogą być widoczne wcześniej. Oddychanie buzią, nieprawidłowa pozycja spoczynkowa języka, trudności z żuciem i połykaniem lub język wysuwany między zęby mogą wpływać zarówno na rozwój zgryzu, jak i na artykulację.
W codziennym życiu rodzice nie zawsze mają przestrzeń, by obserwować każdy szczegół. Dlatego konsultacja logopedyczna pomaga sprawdzić, czy to, co wydaje się drobnym nawykiem, nie wymaga wsparcia miofunkcjonalnego, neurologopedycznego, laryngologicznego lub ortodontycznego.
Co powinno niepokoić?
Objawy, które warto skonsultować.
Te sygnały nie muszą oznaczać poważnego problemu, ale są dobrym powodem, żeby sprawdzić funkcje języka, warg, żuchwy, oddychania i połykania.
Język na dnie jamy ustnej
Brak pionizacji języka, język leżący nisko w jamie ustnej lub widoczny między zębami może zaburzać pozycję spoczynkową języka i wpływać na rozwój zgryzu.
Nieprawidłowe połykanie
Połykanie niemowlęce, napieranie językiem na zęby albo trudności z żuciem pokarmów mogą utrwalać nieprawidłowe funkcje i utrudniać terapię wad wymowy.
Wady wymowy u dzieci
Jeśli dziecko mówi niewyraźnie, sepleni, ma trudności z głoskami lub wysuwa język między zęby podczas mówienia, warto ocenić artykulację oraz funkcje orofacjalne.
Wady zgryzu u dzieci
Zgryz otwarty, tyłozgryz, przodozgryz lub zgryz głęboki mogą mieć związek z oddychaniem buzią, pozycją języka, sposobem połykania i nawykami dziecka.
Krótkie wędzidełko języka
Ograniczona ruchomość języka może utrudniać jedzenie, połykanie, pionizację języka i wywoływanie głosek. W takiej sytuacji ważna jest funkcjonalna ocena wędzidełka podjęzykowego.
Opóźniony rozwój mowy
Jeżeli dziecko mówi mało, nie buduje zdań adekwatnie do wieku albo ma trudność z komunikowaniem potrzeb, konsultacja neurologopedyczna pomaga ocenić rozwój mowy i zaplanować wsparcie.
Czy dorosły może korygować wady wymowy?
Tak. Osoba dorosła może pracować nad wadą wymowy, artykulacją, pozycją języka i funkcjami, które wpływają na mowę. Terapia wymaga diagnozy, regularności i dobrze dobranych ćwiczeń.
Logopeda stomatologiczny
Mioterapia wspiera leczenie ortodontyczne u dzieci i rozwój mowy.
Mioterapia i terapia miofunkcjonalna w Opolu pomagają wypracować prawidłową pozycję spoczynkową języka, prawidłowe żucie, połykanie oraz tor oddychania. Dzięki temu można zmniejszać ryzyko rozwoju wad wymowy i wad zgryzu u dzieci, a także wspierać efekty leczenia ortodontycznego u dzieci, młodzieży i dorosłych.
Jeżeli ortodonta zdiagnozował już wadę zgryzu, terapia logopedyczna może być prowadzona równolegle z leczeniem. Prawidłowa praca języka, warg i żuchwy ma znaczenie dla stabilności efektów oraz dla tego, by trudności nie wracały po zakończeniu leczenia.
Rodziny spoza Opola mogą też sprawdzić, kiedy rozwiązaniem będzie terapia logopedyczna online, a kiedy lepiej rozpocząć od konsultacji w gabinecie.
Podczas konsultacji
Co sprawdza logopeda?
- wędzidełko pod językiem i ruchomość języka,
- pozycję spoczynkową języka, warg i żuchwy,
- tor oddychania oraz domknięcie ust,
- sposób żucia i połykania,
- artykulację i wady wymowy,
- wpływ funkcji orofacjalnych na rozwój zgryzu,
- czy warto skonsultować dziecko także z laryngologiem, ortodontą, stomatologiem lub fizjoterapeutą.
Nie trzeba czekać, aż problem się utrwali.
Jeśli dziecko mówi niewyraźnie, oddycha buzią, chrapie, ma język między zębami, nieprawidłowe połykanie, wadę wymowy lub niepokojący rozwój zgryzu, warto umówić konsultację i spokojnie sprawdzić przyczynę.